İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Bir gazel




Gülmedim ömrümde bir gün, çektiğim cevr ü cefa;

Olmadım alemde dilşad, sürmedim bir gün sefa

Dostlara gösterdim asarı sadakat her zaman,

Kendim amma gömedim hiç kimseden ruyi vefa

Eşrefi mahlûk bilirdim tîneti bed alemi,

Bulmamış ruhu habisi dört kitapla ıstifa.

Ölsede olmaz bir insan kini hemcinsinden halas,

Kerbelada ağlıyor ruhi Muhammet Mustafa.

Herkesin ben derdine derman olurken, kendimin

Derdine hiç kimseden yok bir teselli, bir şifa.