İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Bahar


Geldi faslı bahar şadü pür-mesar

Hayatı nev buldu cismi tabiat

Her yer zümrüt misal, her yerde bahar

Yeşil1er giyindi maderi hilkat.

Âlamı şitadan eser kalmadı

Kırık gönüllerde keder kalmadı

Dertli gece, gamlı seher kalmadı

Silindi baharla derdi kainat.

Doğdu mor salkımlar, penbe sümbüller

Dillendi bülbüller, renklendi güller

Neşei baharla açan gönüller

Oldular sevdaya melsei biat.

Çırçıplak ağaçlar, kupkuru dallar

Füsunu baharla hep canlandılar

Sarınca kalpleri meşamı ezhar

Doğdu gönüllere neşvei hayat.

İçime sızarak akan bahardır

Kalbili askıyla yakan bahardır

Beni bu hallere sokan bahardır

Odur kalbe veren arzuyü müzdad.

Baharın hayatbahş afitabı var

Dili şeyda eden mahitabı v’r

Gönlümün bahara incizibaı var

Bahardır eyleyen daveti vuslat.

Sakii dil ruşen, ehli dil ruşen

Mağbeçeler şendir piri mugan şen

Şükufeler açmış her taraf gülşen

Erişti mevsimi idi Sadabat.

Bir renkle müzeyyen fecr ü gurubu

Gaşedip ruhları bağlar kulubu

Mecmai bedayi’ nev bahardır bu

Yeni hayat bulur mürde tabiat.

Firaşı ufukta seher şafağa

Sarılıp yatarken dudak dudağa

Nur ile renk gelir kucak kucağa.

Budur ilahi bir manzarı tabiat.