İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Muallim Naci’nin “Kuzu”sunu tanziren “Vatan Gazetesi” sahibi Ahmet Emin Yalman’a


Bilsem şu “Emin” neden gem almış

Her dahmei fikri dağ ezendir

Durmaz anırır acep nedendir?

Yemsiz mi, tımarsız mı kalmış?

Ey piç kurusu, nedir bu serziş

Kimdir seni sevk eden bu hâle

Kastın ise servet ü nevale

Bir manda ile olur mu her iş?

Vurgundan acep uzak mı kaldın?

Şöhret mi bu hırsı fikri da’i

Dönme dolaba binip enayi

Bi-servt ü bi-Hüda mı kaldın?

Beyhude açılmaz elbet ağzın

Vardır bu cidalde kasdı sabit

Servet edemez bu cehdi tevlit

Niçin bukadar kudurdun azdın?

Teşvik iledir bu halü akval

Hep zırlamada “Vatan”da ester

Herkes bu laine lanet eyler

Kavliyle eder cıhanı izlal.

Sen olmasan ey Tanini Cahit

Saki mi kalırdı şahsı mezmum

Sayende kırıldı gilki mesmum

Binler yaşa ey şehi mücahit.

Git başka bucakta havla bednam

Elbette seni bir it gözetler

Beyhude bu çeldiğin emekler

Hoşt, hoşt, vatanı sen etme kem-nam.

Zannım azıya inanı aldı

“Falih” işitilmez oldu bir an

Ezdiyse, dedim, “Peyam”ı “Yalman”

İskat edecek iti ne kaldı.

Ey fitne fücur haramzade

Söyle sebebi şenaatın ne

Efkarı cediden hep bahane

Belki buna saik oldu Mide.

Etme parayı hemişe taziz

Sermaye ise, elinde “Rizan”

Doymaz paraya bu şahsı nadan

Ya Rab bu ne hırsı fitneamiz.

Bir hırsla gelir herif şevke

Bil kim bu fena bir haldir bu

Kahpeliğine misaldir bu

Hep hız veriyor cidal ü cenge.

Mutlak bu herif, bi-peder de

Zira nesebi nedir bilinmez

Hırlar sebebi nedir bilinmez

Herkes giriyor bu itle derde.

Yalman gibi var mı hiç biar?

Bi-arlık ölse eyler ihya

Bahs etmede memleketden amma

Yazdıkları şeyde gizli kast var.

Bil haddini ey herifi meznum

Hamen ki zehirli bir yılandır

Tesmim için halkı sem-feşandır

Maksudun ise bu işte malum.

Sersem kim olur senin refikin

Ben düşmeni bi-şefikin oldum

Bilhassa senin refikin oldum

Ta ki ola aşikar şerikin.

Amaline dar gelir bu âlem

İnkarı hakikat etme ester

Kim yaptı bu inkilabı göster

Âlem şaşıyor bu hale sersem.

Düşmez oyuna bu kasta agah

Destindeki gilki zulmu at, kır

Yoksa bu isin sonu fenadır

Bil bunları ey la’in ü bedhah.