İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Neyzen Tevfik’in “Geçer” Manzumesini Tanzir


İktidar mevkiine akil ü sersem de geçer

Hem Şetaret bacı hem besleme Gülfem de geçer

Şermü ar eylemeden çingene Rüstem de gpçe

Tıfli Kani de geçer, zadei Hatem de geçer

Bizde soysuz çok olur, bey paşazadem de geçer

Zammı fiatla hayat artısı bükmüş belimi

İş görenler şaşı mı yoksa ki zırzop deli mi?

Yedi Eylül bu zamanın acaba sam yeli mi?

Oynanır dadü sitedde bu kararın filimi

Tok susar, açsa ölür, gün dahi matemde geçer

Yaya kaldın kocamışsan niamı dünyadan

Kurtarıp şahsını kaç dağdağadan, kavgadan

Maksadı ülfeti sor zennei bi-me’vadan

Evi yoktan, donu yoktan, bu solan simadan

Utanır, yerlere namusu mücessem de geçer

Bu cemaat, bu rarikat, bu nizamat, bu töre

Şu nizamı kuranın vevhine bol bol tüküre

Yobazın şer’i günah ismini koymuş küfüre

Yedi Eylülde alınmış bu tedabire göre

İffet iflas eder efsanei Meryem de geçer

Serseri Neyzenin hakkıyle kulak ve sözüne

Kimse hak verdi mi ferdin de bu tok sözlüsüne

Sadrı aliyi övenler ise bin bir düzüne

Hal’olur calisi devlet tükürürler yüzüne

Çak olur tahtı giran sadrı muazzam da geçer.