İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Terkibi Bend


Bizler cemali hakka hayran ü müptelayız

Mesti elestiz, hem de müştakı masevayız

Gerduni bivefada bin derde aşinayız

Dergahı Hayderide giryanı Kerbelayız

Gamhanei cihanda müstağrakı belayız

Dilhanei garamda usşakı pür-cefayız

Zan etme camı Cemden müstağnii vefayız

Ehli kemal misali mahkumu inzivayız

Bimarı derdi aşkız azndei şifayız

Uğrunda nazeninin vallahi canfedayız

Her dilde iptidayız, her hüsne müptedayız

Hem mültecii aşkız hem aska mültecayız.

Bu aşıkı visalçün, hicranı dil yamandır

Aşıkların nasibi leyl ü nehar figandır

Kisuyi tarümarı bir hale tercemandır

Ağyare iltifatı azadei beyandır

Ekdarı kalbe bais naz ü riyazi candır

Alamı aşka gönlüm manendi aşiyandır

Canan ki burcü anda bir necmi hüsnü andır

Mihr ü mehe veren nur ol afeti cihandır

Ruyimde hande zahir, kalbimde gam nihandır

Uşşakı bend eden bir gülçehrei civandır

Bizler garibi aşkız, dilbendei vefayız

Meshuri hüsnü yarız, meclubi mehlikayız.

Ahvali kainatı ibretle kıl temaşa

Har zerrei türabı eyler Hüdayı ifşa

Miatı hilkatinde veçhi kemal hüveyda

Kıldı Resulü Ekrem ba emri Hak taala

Her mescidi haramı bir mabedi mualla

Nuri cemali Hakka, halikteki kuvaya

Ma’kes olan hemişe ayinedir bu dünya

Mabudei hayalim kalbimde saklı güya

Meşkhanei garama dönmüş bütün zevaya

Kılsak cemale taat bilmem ne der ki Mevla

Meclubu nevcivarız, mağlubu herhavayız

Piri mugana aşık, camı Ceme fedayız.

Cemiyyeti beşerde mahkur olursun elbet

Etmez isen her emre arzı hulusü minnet

Böyle kurulmuş elhak bünyanı ademiyyet

Halk eyleyip bir adem haki siyehden Hazret

Emreyledi edilsün insanı hake bi’at

Hak emrine melekler gösterdiler itaat

Baş eğmeyen bu emre şeytanı pür-asalet

Teb’id edildi hake lanetlenip müebbet

Bişek sukutu ulvi oldu bu hali nikbet

Sacid olur mu hake pişanei fazilet

Biz aşıkı fazilet müstağnii riyayız

Nurü ziyaya mütak evladı mürtezayız.

Eğmekle baş cihanda mergup olurmuş insan

Göstermeyen tekapu ahar olur perişan

Tarihi hilkatindan başlar bu hali hüsran

“Âdem” önünde secde etmiş olsaydı şeytan

Olmazdı böyle mutlak te’lini Hakka şayan

Secde olunmaz Hakktan gelmekle emr ü ferman

Nahakka secde etmez eshabı akl ü iz’an

Münkad olur her emre şahsı cemil ü nadan

İndinde birmi ya Rab küfranla nurü iman

Şan ü şereftir ancak şahsı kerime çespan

Bişüphe cümle ihvan aludei hatayız

Bahsi şerefte ancak mahrumu inhinayız.

Ey derdimendi sevda ruyunda gam hüveyda

Alamü derdi askın kalbinde saklı güya

Du-çesmizarm eyler derdi derunun ifşa

Kalbinde ehli aşkın pünhan kalır mı sevda

Manzumei cihanda ibretle kıl temaşa

Temin eden bakayı hep incizabı eşya

Bu sırda mündemiçtir sırrı vücudü Mevla

Ehli dile ayandır esrarı zir ü bala

Bir nazrai garamı uşşakı eyler iyla

İnasü kainata hükmeyleyen dehayız

Hem vakıfı kemliz hem müdriki hatayız.