İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Kalb Ağrısı




Taşırdı zavallı mükesir bir ruh

Vücudu hasta, ten harap, dil mecruh

Zehirlemişti o vücudu zarı

Aşüfte bir gülün zehirli harı

En har emeliydi sevip sevilmek

Sevilmedi, lâkin sevmişti gerçek

Gül gibi narin bir nazlı yar sevdi

Kalbini doldurdu bu aşkın derdi

O, sevilmeden hem, aşık olmuştu

Kalbi, cismi, ruhu gamla dolmuştu

Günden güne çöktü, gül rengi attı

Her bir gün kalbine bin elem kattı

Yavaş yavaş söndü gözünün nuru

Kesildi nefesi, döndü vücudu

Bir karış toprağı mesken edindi

Kalbinin ağrısı makberde dindi.