İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Terkibi Bend Görmüşüz


Biz ne hanlar, hanümanlar görmüşüz.

Yüze gülüp can yakanlar görmüşüz.

Sovan yeyip mis kokanalar görmüşüz.

Kalbi, beyni boş olanlar görmüşüz.

Bir an yanıp sönen şanlar görmüşüz.

Fuhş içinde nevcivanlar görmüşüz.

Aynı yolda giden canlar görmüşüz.

İş başında boş insanlar görmüşüz.

Gözü açık kör bakanlar görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim iz’an özümüz.

Kar ocağı karhaneler gürmüşüz.

Fuhş yatağı kaşaneler görmüşüz.

İçlerinde cananeler görmüşüz.

Terü taze dürdaneler görmüşüz.

Her köşede meyhaneler görmüşüz.

Elde gezen peymaneler görmüşüz.

Yenir yenmez ne naneler görmüşüz.

Akl ü fikre biganeler görmüşüz.

Mahmur u dil mesteneler görmüşüz.

Aşk yüzünden divaneler görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Ne bir taltif, ne bir ihsan görmüşüz.

Ömrümüzce daim hüsran görmüşüz.

Ne bir mesut, ne bir handan görmüşüz.

Nereye baksak orda nalan görmüşüz.

Başdan başa milki viran görmüşüz.

Çok akili cehle kurban görmüşüz.

Bir lokmaya muhtaç insan görmüşüz.

Bir kuruşa adam vuran görmüşüz.

Cehl içinde puyan erkan görmüşüz.

Bu vatanda pek çok hayvan görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Kırk senede tam üç devir görmüşüz.

Kırk devrin de hükmü nedir görmüşüz.

Neler ürer, neler erir görmüşüz.

Her bir işde ferdi hakir görmüşüz.

Rüknü zengin, halkı fakir görmüşüz.

Katil mebus, ayyaş sefir görmüşüz.

Yeni koltuk, eski sedir görmüşüz.

Hepsinde de rüşvet yenir görmüşüz.

Her devrin de davası bir görmüşüz.

Buna millet hakkı denir görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim özümüz.

Biz ne şeyhler, ne erenler görmüşüz.

Bezmi cemde hu çekenler görmüşüz.

Her bir emre baş eğenler görmüşüz.

Tahrim edip hamr içenler görmüşüz.

Hak uğruna zulm edenler görmüşüz.

Doğru deyip yan gidenler görmüşüz.

Nice işsiz boş gezenler görmüşüz.

Hak ipine un serenler görmüşüz.

Çingeneye döl verenler görmüşüz.

Bin bir dolap çevirenler görmüşüz.

Ne söylersek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Bu devirde her dem bela görmüşüz.

Bin bir çeşit “Ebül-Ula” görmüşüz.

Her kavm için ayrı Mevla görmüşüz.

Her cüceyi şahsı bala görmüşüz.

Nerde fodla, kimdir molla görmüşüz.

İş başında hep cühela görmüşüz.

Sağa sola bakıp gala görmüşüz.

Dört bucakta ölüm, sela görmüşüz.

Her adımda bir musalla görmüşüz.

Nereye baksak hep vaveyla görmüşüz.

Ne söylersek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Haçlı, haçsız çok kesişler görmüşüz.

Aslı zındık, ne ermişler görmüşüz.

Masalarda kağıt, fişler görmüşüz.

El altından hepsi işler görmüşüz.

Cangozlarda ince işler görmüşüz.

Haklı söze serzenişler görmüşüz.

Südü bozuk çok dervişler görmüşüz.

Hoca papaz birleşmişler görmüşüz.

Halkı hakka ezdirmişler görmüşüz.

Hak uğruna hak yemişler görmüşüz.

Ne söylersek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Son zamanda garibeler görmüşüz.

Soysuzlaşmış genç züppeler görmüşüz.

Üst yerlerde pest rütbeler görmüşüz.

Sim ü zerden çok kubbeler görmüşüz.

Zülmü madih ne hutbeler görmüşüz.

Şirki örten çok cübbeler görmüşüz.

Tutulmayan çok tövbeler görmüşüz.

Hem kocasız ne gebeler görmüşüz.

Çoçuk alan çok ebeler görmüşüz.

Mert geçinen ne kahbeler görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Bu cihanda pespayeler görmüşüz.

Erkan içre bed-mayeler görmüşüz.

Zarurette bi-sayeler görmüşüz.

Fülse mühtaç maliyyeler görmüşüz.

Elif bilmez dahiyyeler görmüşüz.

Şaibeli nasıyyeler görmüşüz.

Dem çekilen zaviyyeler görmüşüz.

Mabetlerde sakıyeler görmüşüz.

Irz düsmanı daiyyeler görmüşüz.

Fuhşa batmış zaniyeler görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Muhalifler, muvafıklar görmüşüz.

İçi harab, dışı şıklar görmüşüz.

Ziya vermez çok ışıklar görmüşüz.

Üstad denen ne alıklar görmüşüz.

İslam denen ne zındıklar görmüşüz.

Ne sariki pür”Hazık”lar görmüşüz.

Bunlar milki hep kazıklar görmüşüz.

Necip, fazıl münafıklar görmüşüz.

Din kisveli ne sarıklar görmüşüz.

Sıdkı bozuk ne “Sadık”lar görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Gaflet habına dalmışlar görmüşüz.

Nefes edip zer almışlar görmüşüz.

Sağda durup sol kalmışlar görmüşüz.

Bahri Zere ağ salmışlar görmüşüz.

Her havadan ney çalmışlar görmüşüz.

Meyhaneden mey çalmışlar görmüşüz.

Vurguncular uysalmışlar görmüşüz.

Tehi yedler abdalmışlar görmüşüz.

Erkanımız ne malmışlar görmüşüz.

Yükselirken alçalmışlar görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

C. H. P. yi D. P’yi de görmüşüz.

Ak Osmanı, Tur Beyi de görmüşüz.

Bizim Burhan Feleği de görmüşüz.

Halman gibi keleği de görmüşüz.

Ömer gibi döneği de görmüşüz.

Erim gibi çiçeği de görmüşüz.

Peker gibi direği de görmüşüz.

Bükülmeyen bileği de görmüşüz.

Fuat gibi bebeği de görmüşüz.

Uran gibi eleği de görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Meşhur saka Hasanı da görmüşüz.

Başka ehel bakanı da gör görmüşüz.

Sadre işmar çakanı da görmüşüz.

Arttan vurup kaçanı da görmüşüz.

Doğru yoldan sapanı da görmüşüz.

Başa boynuz takanı da görmüşüz.

Bine on bin katanı da görmüşüz.

Böyle zengin olanı da görmüşüz.

Çifte göbek atanı da görmüşüz.

Fakiri de sultanı da görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

“Boztepe” gibi üstadlar görmüşüz.

Aynı safta cüce adlar görmüşüz.

Ne çürükler, ne bayatlar görmüşüz.

Akıldan çok sakatlar görmüşüz.

Hicv ilinde az “Nihad”lar görmüşüz.

“Zeyyad”a destek “Cihad”lar görmüşüz.

Beynel erkan ne tezadlar görmüşüz.

Us gibi emre münkadlar görmüşüz.

Köleleşmiş ne Fuadlar görmüşüz.

Bir sürü zıd içtihadlar görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Bu hayatta ne çamazlar görmüşüz.

Bozuk akort çalar sazlar görmüşüz.

Tül sarıklı beynamazlar görmüşüz.

Silindirli çok yobazlar görmüşüz.

İş başında beşli kazlar görmüşüz.

Dürüst, denen hilebazlar görmüşüz.

Bir lokma için ne piyazlar görmüşüz.

Meki için çok gammazlar görmüşüz.

Sağ görünen düzenbazlar görmüşüz.

Ne Mişonlar, ne Şahbazlar görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Felakete gülen insan görmüşüz.

Zumü kahre susan vicdan görmüşüz.

Kısır meclis, cüce divan görmüşüz.

Aciz şahsı şiri jeyan görmüşüz.

Karaborsada çok yılan görmüşüz.

Bir bardakta koca umman görmüşüz.

Eski çeşmi aynı tufan görmüşüz.

Acezei dehri üryan görmüşüz.

Fakir halkı her an giryan görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Bir çok düzme şahidi hak görmüşüz.

Nahak erbabı istihkak görmüşüz.

Sağda duran nice solak görmüşüz.

Alnı kara ismi yüzak görmüşüz.

Her bir işde bir fırıldak görmüşüz.

Hakikati çırıl çıplak görmüşüz.

Milleti mahrumu idrak görmüşüz.

Eski beyi yeni uşak görmüşüz.

Şengüllüyü yine dellak görmüşüz.

Sırtta firak belde kuşak görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz

Sönmüş artık bizim idrak özümüz.

Bidadii zamandan gam görmüşüz.

Vatanı mağruku alam görmüşüz.

Hakkı daim nahakka ram görmüşüz.

Küfrü mergup, zühdü bednam görmüşüz.

Cehli sevap, ilmi haram görmüşüz.

Seri karda her şahsı ham görmüşüz.

Halk işini hep natemam görmüşüz.

Gayr için kurulmuş çok dam görmüşüz.

Ne Arap, ne şeker, ne Şam görmüşüz.

Ne de böyle erzel eyyam görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Şemse bakıp küsuf ü mah görmüşüz.

Cihanda da hep ah ü vah görmüşüz.

Bu dünyayı bir mihnetgah görmüşüz.

Ak yüzleri her an siyah görmüşüz.

Şahı geda, gedayı şah görmüşüz.

Erkanı meşbuu refah görmüşüz.

Çankayayı bir secdegah görmüşüz.

Hali devri hah ü nahah görmüşüz.

İşareti selamı “nah” görmüşüz.

İç yüzünü işin vallah görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Bizim tüccar çöp atlamaz görmüşüz.

Hepsi birer hacıyatmaz görmüşüz.

Fırsatları hiç atlatmaz görmüşüz.

Ak borsaya hiç el atmaz görmüşüz.

Yüzde bin karsız mal satmaz görmüşüz

Kanun ile kar bağlatmaz görmüşüz

Hiç biri bir gün yan yatmaz görmüşüz.

Yan yatanlar zaten bir kaz görmüşüz.

Sözde işe haram katmaz görmüşüz.

Dünya, batar tüccar batmaz görmüşüz.

Ne söylemsek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Vurguncudur bizim esnaf görmüşüz.

Ne hak tanır, ne de insaf görmüşüz.

Her işinde bir inhiraf görmüşüz.

Yahudiyi ekser sarraf görmüşüz.

Bizleri de vakfı evkaf görmüşüz

Halkımızı her işde saf görmüşüz

Burnumuzu cebeli kaf görmüşüz.

Tedbir diye laf ü güzaf görmüşüz.

Hepimizde bol bol israf görmüşüz.

Ağlanacak hali tuhaf görmüşüz.

Ne pöylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan görmüşüz özümüz.

Demokratları bi medet görmüşüz.

C. H. P. ’yi aşılmaz sed görmüşüz.

Muhalifte hep ruyu bed görmüşüz.

Bu yüzden biz daima derd görmüşüz.

Ne faniler var ki “Samed” görmüşüz.

Ne “Karabaş” ne de “Ebced” görmüşüz.

Her şahısta hırs ü hased görmüşüz.

Onu merkep, bunu esed görmüşüz.

Iztırabı derdi bihad görmüşüz.

Bizden etmiş hak keffi yed görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Bu alemde ne soyhalar görmüşüz.

İbret değer ne levhalar görmüşüz.

Hiç kanmayan iştehalar görmüşüz.

Cehli mürekkep dehalar görmüşüz.

İçi boş ne layihalar görmüşüz.

Şurezar yeşil sahalar görmüşüz.

Şehirde yanık vahalar görmüşüz.

Haşyet veren sanihalar görmüşüz

Harcı alem menkuhalar görmüşüz.

Daha nelerine safhalar görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sormuş artık bizim izan özümüz.

Bezmi cemde çok “Yaman”lar görmüşüz.

Kar ilinde ne “İnan”lar görmüşüz.

Karla dolu çok ziyanlar görmüşüz.

Hak eliyle halk soyanlar görmüşüz.

Kelek yüzlü ne şeytanlar görmüşüz.

Meryem-hilkat ne bayanlar görmüşüz.

Tahttan düşmüş çok yabanlar görmüşüz.

Bir üstüne bin katanlar görmüşüz.

Yüz binleri hiç sayanlar görmüşüz.

Para ile can kıyanlar görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Hicv ilinde kahramanlar görmüşüz.

Nefii ateşzebanlar görmüşüz.

“Süruri” gibi volkanlar görmüşüz

“Eşref”veş şiri jeyanlar görmüşüz.

“Ziya” misali hakanlar görmüşüz

“Neyzen” gibi dağlayanlar görmüşüz

“Rifat” gibi bi-amanlar görmüşüz.

Hiciv diye destan yazanlar görmüşüz.

Hicv uğruna çok kurbanlar görmüşüz

“Kemal”asa çağlayanlar görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Zındıkken veli geçinen görmüşüz.

Yezidken Ali geçinen görmüşüz.

Akilken deli geçinen görmüşüz.

Fer’iken aslı geçinen görmüşüz.

Vahşiyiken ehli geçinen görmüşüz.

Dun iken âli geçinen görmüşüz.

Hiç iken Vali geçinen görmüşüz.

Cüz’ iken külli geçinen görmüşüz.

Acıyken tatlı geçinen görmüşüz.

Hak yiyip haklı geçinen görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Saman dolu büyük başlar görmüşüz.

Gevher denen sahte taşlar görmüşüz.

Aslı matruş kalem kaşlar görmüşüz.

Refik denen bed-yoldaşlar görmüşüz

Kuzu diye domuz haşlar görmüşüz.

Gala ile çok savaşlar görmüşüz.

İlkin tez sonra yavaşlar görmüşüz.

Nutuk diye çok tıraşlar görmüşüz.

Şeytan diye insan taşlar görmüşüz.

Sırttan vuran çok kalleşler görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

“Şeyhim” diyen ne ermişler görmüşüz.

Haram yiyip haram işler görmüşüz.

Can uğruna can vermişler görmüşüz.

Keşkül bedest çok dervişler görmüşüz.

Irz ehlini kimler dişler görmüşüz.

Hak yolunda haksız işler görmüşüz.

Rüşvet yiyen çok keşişler görmüşüz.

Nabza uyğun çok revişler görmüşüz.

Tahttan düşüp daim kişner görmüşüz.

Bu uğurda çok pişmişler görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Çok “Necib”i fikri batıl görmüşüz.

Nice “Fadıl” mütefadıl görmüşüz.

Bozuk ahlak sözde “fadıl” görmüşüz.

Kısa kürek, cesim hatıl görmüşüz.

Dini alet eden gafil görmüşüz.

İstismarı dinde sail görmüşüz.

Biz bu işte fiili sakil görmüşüz.

Dini cerre haddi fasıl görmüşüz

Sahte peygamberi hasıl görmüşüz.

Ender böyle şahsı tadlil görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Beş çocuklu kızoğlan kız görmüşüz.

Böyle nice levsi caiz görmüşüz.

Zevki hakka mütecaviz görmüşüz.

Hakka giden ne yol ne iz görmüşüz.

Zühdü hakir, küfrü aziz görmüşüz.

Kulu Kadir, Rabbi naçiz görmüşüz.

Fuhşu handan, ırzı eşkriz görmüşüz.

Bahtı kavi, kendi aciz görmüşüz.

Rüşvet akan nehri perhiz görmüşüz.

Bu ahvali dehşetengiz görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim iz’an özümüz.

Seyrü seyran eden hali görmüşüz.

Aç kalıp ot yer ehali görmüşüz.

Her yerde o bi-mecali görmüşüz.

Milki kaplayan melali görmüşüz.

Ters giden bahtı kemali görmüşüz.

Kanla beslenmiş ricali görmüşüz.

Bolluk yüzünü hayali görmüşüz.

Erkana bakıp muhali görmüşüz.

Dübbü ekberden şimali görmüşüz.

Halkımızda aczi mali görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Bir zındıkken sonra eren görmüşüz.

Hak evine postu seren görmüşüz.

Adak alıp murat veren görmüşüz.

Rüşvet verip Hakka eren görmüşüz.

Yar koynuna gizli giren görmüşüz.

Bu işleri zorla gören görmüşüz.

Bir lokmaya yol gösteren görmüşüz.

Bir koyunla Sırat geçen görmüşüz.

Bir ölüyle iş beceren görmüşüz.

Bir türbeyle eyyam süren görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Cehli ilme çoktan efdal görmüşüz.

Akilleri ebkemü lal görmüşüz.

Her şahısta hırsı ikbal görmüşüz.

Vechi yari ruyu deccal görmüşüz.

Fuhşla kahtı halkla hemhal görmüşüz.

Ülkemizde her an cidal görmüşüz.

Her kişiyi her dem fassal görmüşüz.

Memlekette kahtı rical görmüşüz.

Tahtı devlet dolu cehhal görmüşüz.

Dini remmal, ilmi hammal görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Bu devirde çok kalpazan görmüşüz.

Dost görünüp kuyu kazan görmüşüz.

Bir gül için gülzar bozan görmüşüz.

Sayfe bedel faslı hazan görmüşüz

Kaldırılmış pek çok kazan görmüşüz.

Ak alına kara yazan görmüşüz.

Yetim malı yiyip tozan görmüş

Mızıklanıp oyun bozan görmüşüz.

Haram şarap içip sızan görmüşüz.

Sözü özü doğru bazan görmüş

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Beynel-erkan çok zuafa görmüşüz.

Gayri zarif zürefa görmüşüz.

Dost görünen çok bi-vefa görmüşüz.

Darı milki beytü’l-cefa görmüşüz.

Hakguyu mahkumu menfa görmüşüz.

Cehli mümteni üş-şifa görmüşüz.

Nefsimizde aczi hayfa görmüşüz.

İçi gamlı cami sefa görmüşüz.

Biz bi-kemal çok Mustafa görmüşüz.

Her paslı yüzü musaffa görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Ferdi yekdiğere benzer görmüşüz.

Beynel-insan merdi ender görmüşüz.

Zaifleri birer server görmüşüz.

Semerberduş nice hehber görmüşüz.

Amiri müstağraki zer görmüşüz.

Memuru mağruku keder görmüş

Kalp efkarı şimdi geçer görmüş

Çok daveri eksik eğer görmüşüz.

Her bugünü dünden beter görmüşüz.

Himmeti yezdanı heder görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Haristanı dehri gülzar görmüşüz.

Masum halkı dertten bizar görmüşüz.

Tıflı naşadı her dem zar görmüşüz.

Her cebini şimdi Sezar görmüşüz.

Vekilleri jurnal yazar görmüşüz.

Bed tiyneti kuyu kazar görmüşüz.

Malı miri satan pazar görmüşüz.

Söz verip de sonra bozar görmüşüz.

Kalbi yanıp gözü sızar görmüşüz.

Baştan başa yurdu mezar görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Tedbir bilmez çok müdebbir görmüşüz.

İdaresiz hayli müdir görmüşüz.

Şerre alet cemmi gafir görmüşüz.

Soysuzlaşan bunak müşir görmüşüz.

Çok zengini ilmen fakir görmüşüz.

Hakguluğu emri asir görmüşüz.

Tab’an hürken manen esir görmüşüz.

Zerle şişmiş batnı kebir görmüşüz.

Beynel-erkan nice şerir görmüşüz.

İlmü aklu bozuk vezir görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Bal Mahmudu sirkeleşmiş görmüşüz.

İyi gün dostu bir eşmiş görmüşüz.

C. H. P. ’eyle çifteleşmiş görmüşüz.

Şimdi D. P. ’eyle birleşmiş görmüşüz.

Eski dostu görmezleşmiş görmüşüz.

Şaşılaşmış ya körleşmiş görmüşüz.

Para için bülbülleşmiş görmüşüz.

Celal Beye tebelleşmiş görmüşüz.

Menfaatcu bir keleşmiş görmüşüz

o bir ceyfe, o bir leşmiş görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Barı devleti har çeker görmüşüz.

Duşu hükümette semer görmüşüz.

Nice kazı insan güder görmüşüz

Karü kisbe nisbet yeter görmüşüz

Leş başına itler üşer görmüşüz.

Badı yağma her dem eser görmüşüz.

Sözde hayır, fiilde şer görmüşüz.

Nuru hakka zulmü siper görmüşüz.

Halimize itler güler görmüşüz.

İşlerimiz bombok gider görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizimizan özümüz.

Her şeyhi evliya-ullah görmüşüz.

Her müridi yari dergah görmüşüz.

Her resulde veçhi ilah görmüşüz.

Beytü’l-Hakta her an günah görmüşüz.

Her haramı artık mübah görmüşüz.

Zenginlerde fartı refah görmüş

Halk dilinde hep ahü vah görmüş

Yurdumuzda ne bir salah görmüş

Ne bir ümmit, ne bir sabah görmüşüz.

Ömrümüzü gamla tebah görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Şu hayatta ne saadet görmüşüz.

Dehre gelmiş hep sefalet görmüş

Babı Hakkı bi-adalet görmüş

Beytullahı bi-cemaat görmüşüz.

Beş kıtada aynı halet görmüşüz.

Hep sefahat, hep rezalet görmüşüz.

Her yede zulmu esaret görmüş

Yari candan da ihanet görmüş

Ruhu ferdi pür denaet görmüşüz.

Dehri bir darı ukubet görmüşüz.

Ne söylersek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Şeref gibi az bi-şeref görmüşüz.

İçi lağam, ağzı kenef görmüşüz.

Böyle ender resi ecvef görmüşüz.

Ailede şerrül halef görmüşüz.

Ona nisbet marı ahef görmüşüz.

Biz özünü hayfa sedef görmüşüz.

Fikrü kavli hep muharref görmüşüz.

Tezvirine herkes hedef görmüşüz.

Sözü özü şirkü ciyef görmüşüz.

Ne denimiş maalesef görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Biz hilkati yezdanla bir görmüşüz.

Hep dinleri imanla bir görmüşüz.

İyi hissi vicdanla bir görmüşüz.

Kötü hissi şeytanla bir görmüşüz.

Doğru sözü Kur’anla bir görmüşüz.

Yer yüzünü Turanla bir görmüşüz.

Her milleti insanla bir görmüşüz.

Her kulunu hakanla bir görmüşüz.

İnsanlığı irfanla bir görmüşüz.

Zulm ü cehli hüsranla bir görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Şurezarı gül gülistan görmüşüz.

Deşt ü kuh u bağ ü bostan görmüşüz.

Beyti milki hak ü yeksan görmüşüz.

Nice müflis adl ü ihsan görmüşüz.

Kuyu arzda derd ü hüsran görmüşüz.

Çok gedayı şahı zişan görmüşüz.

Yurdu fakra gark ü puyan görmüşüz.

Necip kavmi hep perişan görmüşüz.

İyiliğe daim küfran görmüşüz.

Milyonda bir ancak insan görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Zulm ile bi-dadı memzuç görmüşüz.

Zulmu zinde hakkı mefluç görmüşüz.

Her bir işte kirli bir uç görmüşüz.

Fikri hürriyyete huruç görmüşüz.

Tullabı ye’cuc ü me’cüc görmüşüz.

Dini hürafatla mensuç görmüşüz.

Şehadette kasdı uruç görmüşüz.

Katli mübah gazayı suç görmüşüz.

Böyle zekat ne de oruç görmüşüz.

Din işinde kötü sonuç görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Bir çok camii bi-imam görmüşüz.

Her işi böyle na-tamam görmüşüz.

Yurt bağında meyvai ham görmüşüz.

Mürtedi müfti’ül-enam görmüşüz.

Acizleri sahip makam görmüşüz.

Hak yerini rüşvete ram görmüşüz.

Küfrü helal zühtü haram görmüşüz

Kalk beyninde hayli bednam görmüşüz.

Güzel vaid kötü encam görmüşüz.

Her bir ferdde hırsı nakam görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Kara borsa ne demektir görmüşüz.

Zerle mensuç bir gömlektir görmüş

Altın kanat bir melektir görmüşüz.

Devlet kuşundan da yektir görmüşüz.

Bir menbai mamelektir görmüşüz.

Erkana da bir destektir görmüşüz.

Ancak lutfu çok seyrektir görmüşüz.

İşgüzara mübarektir görmüşüz.

Naehle kahrı bişektir görmüşüz.

Bunlar da mutlak eşektir görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Füsunu aşkı her yerde görmüşüz.

Güneşte hem de kamerde görmüşüz.

Badı sabaü seherde görmüşüz.

Her jeylei münevverde görmüşüz.

Her çehrei mükedderde görmüşüz.

Boynu bükük her dilberde görmüşüz.

Her hayatı derbederde görmüşüz.

Her murgu bibalü perde görmüşüz.

Her jalei eşki terde görmüşüz.

Melalü baht ü kaderde görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Cananı beytü’l-haremde görmüşüz.

Müganı bağı iremde görmüşüz.

Civanı babı keremde görmüşüz.

Aşurayı muharremde görmüşüz.

Zevki aşkı hep mahremde görmüşüz.

Fazlı zatı muhteremde görmüşüz.

Handeyi lebi hürremde görmüşüz.

Aşkı Aslı ü Kerem’de görmüşüz.

Akai hicranı överemde görmüşüz.

Serveti hüsnü kıremde görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.


Biz baht-ı siyahı her dem görmüşüz.

Hayat-ı tebahı her dem görmüşüz.

Savt ü ah ü vahı her dem görmüşüz.

Kapılan külahı her dem görmüşüz.

Mahkum-u bi-günahı her dem görmüşüz.

Gasb-ı mal ü canı her dem görmüşüz.

Nale-i cangahı her dem görmüşüz.

Zade-i günahı her dem görmüşüz.

Metruk namazgahı her dem görmüşüz.

O İsmetpenahı her dem görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Kalbi zarı garkı matem görmüşüz.

Ruhu ebed, cismi adem görmüşüz.

Yari candan ruyu sitem görmüşüz.

Dost elinde badei sem görmüşüz.

Aşıkları meşhuru dem görmüşüz.

Sakileri şad ü hürrem görmüşüz.

Sevdalının ağzında gem görmüşüz.

Hamri zemzem, eşki şebnem görmüşüz.

Zahmi hicre vuslu merhem görmüşüz.

Vuslatı rüyada her dem görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Cananda istiğnayı naz görmüşüz.

Aşıkı zarı pür niyaz görmüşüz.

Ne böyle yarı işvebaz görmüşüz.

Ne böyle aşıkı nasaz görmüşüz.

Murgu aşkı bala pervaz görmüşüz.

Maşukai kalbi dilbaz görmüşüz.

Derdi aşkı hem kış hem yaz görmüşüz.

Aşkta mesut olanı az görmüşüz.

Sahbayı cemde keşfi raz görmüşüz.

Biz aşkta manayı mecaz görmüşüz.

Ne söylersek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Ehli aşkız masivayı görmüşüz.

Hak yolunda Murtazayı görmüşüz.

Turu Sina’da Musa’yı görmüşüz.

Dergahta ehli abayı görmüşüz.

Sırra ermiş vav ü ya’yı görmüşüz.

Şühedayı Kerbela’yı görmüşüz.

Aşka atşan Züleyhayı görmüşüz.

Destinde camı sevdayı görmüş

Dilde aşkı Mustafa’yı görmüşüz.

Hem miratı musaffayı görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Gamhaneyi bağı İrem görmüşüz.

Cam’ı Aslı, Cem’i Kerem görmüşüz.

Cam ü Cemde lutf ü kerem görmüşüz.

Piri mahzun, genci hürrem görmüşüz.

Meyhaneyi Beytü’l-harem görmüşüz.

Piri muganı muhterem görmüşüz.

Sakileri ter ü mahrem görmüşüz.

Muğbeçeyi de mükerrem görmüşüz.

Cananı bu bezme mübrem görmüşüz.

Hicre düşeni de verem görmüşüz.

Ne söylesek kar etmiyor sözümüz.

Sönmüş artık bizim izan özümüz.

Nice süfli bedhu eşhas görmüşüz.

Alçaklığı bunlara has görmüşüz.

Vicdanları mülemma pas görmüşüz.

Soysuzluğu bizde esas görmüşüz.

Resi karda ahadı nas görmüşüz.

Hepsini de deni dessas görmüşüz.

Her yerde rüşvet, ihtilas görmüşüz.

Bir yer için bin iltimas görmüşüz.